۵ اکتبر ۲۰۲۶ - سورودوتاید(Survodutide)، یک آگونیست دوگانۀ آزمایشی برای گیرندههای GIP و GLP-1، در فاز سوم کارآزمایی SYNCHRONIZE-2، کاهش وزن و بهبود کنترل گلیسمی (قند خون) قابلتوجهی را در میان بزرگسالان مبتلا به چاقی و دیابت نوع ۲ نشان داد؛ هرچند که بحث میزان تحملپذیری دارو همچنان مطرح است.
پژوهشگران در نشریه The New England Journal of Medicine گزارش کردند: «در هفته 76ام، شرکتکنندگانی که دوزهای ۳.۶ میلیگرم و ۶ میلیگرم سورودوتاید را دریافت کردند، به ترتیب به میانگین کاهش وزن ۸.۲٪ و ۹.۸٪ دست یافتند، در حالی که این میزان در گروه پلاسیبو ۳.۹٪ بود. همچنین، کاهش وزن حداقل ۵ درصدی در ۵۷.۶٪، ۶۴.۵٪ و ۳۵.۱٪ از شرکتکنندگان (به ترتیب برای دوزهای مذکور و پلاسیبو) حاصل شد.»
چاقی و دیابت نوع ۲ اغلب بهطور همزمان رخ میدهند و مدیریت مؤثر وزن میتواند تأثیر بسزایی بر سلامت متابولیک داشته باشد. سورودوتاید، یک آگونیست دوگانه گیرنده گلوکاگون و GLP-1است که بهعنوان دارویی آزمایشی، پتانسیل تأثیرگذاری بر وزن بدن و کنترل گلیسمی را دارد.
شان ورتون از دانشگاه مکمستر کانادا و همکارانش، یک کارآزمایی چندملیتی، دوسوکور و فاز ۳ را میان بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ با شاخص توده بدنی (BMI) حداقل ۲۷ انجام دادند. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی با نسبت ۱:۱:۱ برای دریافت سورودوتاید زیرپوکی هفتگی با دوزهای ۳.۶ میلیگرم یا ۶ میلیگرم، یا پلاسیبو گروهبندی شدند.
دو پیامد اصلی این مطالعه عبارت بودند از: درصد تغییر در وزن بدن و دستیابی به حداقل ۵٪ کاهش وزن نسبت به پایه تا هفته هفتاد و ششم.
در مجموع ۷۵۲ شرکتکننده وارد مطالعه شدند (۲۵۰ نفر در گروه ۳.۶ میلیگرم، ۲۵۱ نفر در گروه ۶ میلیگرم و ۲۵۱ نفر در گروه پلاسیبو). میانگین سنی ۵۵.۷ سال، میانگین BMIبرابر با ۳۶.۵ و ٪۴۹.۳ از شرکتکنندگان مرد بودند.
یافتههای کلیدی شامل موارد زیر بود:
· میانگین وزن بدن در هفته هفتاد و ششم، با مصرف سورودوتاید ۳.۶ میلیگرم معادل ۸.۲٪ و با دوز ۶ میلیگرم معادل ۹.۸٪ کاهش یافت، در حالی که این میزان در گروه پلاسیبو ۳.۹٪ بود.
· کاهش وزن حداقل ۵ درصدی در ۶۴.۵٪ از دریافتکنندگان دوز ۶ میلیگرم و ۵۷.۶٪ از دریافتکنندگان دوز ۳.۶ میلیگرم، در مقایسه با ۳۵.۱٪ در گروه پلاسیبو رخ داد.
· سطح هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) در دوزهای ۳.۶ و ۶ میلیگرم، به ترتیب ۰.۹ و ۰.۸ واحد درصد کاهش یافت، در حالی که در گروه پلاسیبو این کاهش تنها ۰.۲ واحد درصد بود.
· عوارض جانبی گوارشی، شایعترین عارضه گزارششده بود که در ۷۲.۸٪ از دریافتکنندگان دوز ۳.۶ میلیگرم، ۷۷.۷٪ از دریافتکنندگان دوز ۶ میلیگرم و ۳۸.۶٪ از گروه پلاسیبو مشاهده شد.
· عوارض گوارشی عموماً خفیف تا متوسط و گذرا توصیف شدند.
در این مطالعه، برای تحلیل نتایج از روش «ارزیابی مبتنی بر طرح درمانی»استفاده شد. در این رویکرد، پیامدهای مورد نظر (مانند کاهش وزن) بدون توجه به اینکه آیا بیمار درمان را ادامه داده، قطع کرده یا از روشهای دیگر کاهش وزن استفاده کرده است، محاسبه شدند.
یافتهها نشان داد که هر دو دوز سورودوتاید، کاهش وزن بهمراتب بیشتری نسبت به پلاسیبو در بزرگسالان مبتلا به چاقی و دیابت نوع ۲ ایجاد کردند. با این حال، شیوع بالاتر عوارض جانبی گوارشی در مصرف سورودوتاید، نشان میدهد که میزان تحملپذیری دارو یک ملاحظه مهم در درمان است.
بهطور کلی، مصرف هفتگی سورودوتاید با دوزهای ۳.۶ یا ۶ میلیگرم در بزرگسالان مبتلا به چاقی و دیابت نوع ۲، طی ۷۶ هفته، با کاهش معنیدار وزن بدن و HbA1c نسبت به پلاسیبو همراه بود.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/survodutide-achieves-significant-weight-loss-and-hba1c-reduction-in-adults-with-obesity-and-type-2-diabetes-synchronize-2-trial-180511